Choroba Huntingtona zdefiniowana jako „nie będąca pochodną demencji przy chorobie Alzheimera” przez zespół ds. demencji przy chorobie Alzheimera
Wstępne raporty 3 zespołów zaprezentowane na Międzynarodowej Konferencji Stowarzyszenia Alzheimera na temat Choroby Alzheimera w 2010 będą stanowić podstawę dla nowych kryteriów diagnostycznych przy łagodnych zaburzeniach poznawczych (MCI) i chorobie Alzheimera – pierwsze uaktualnienie obecnych kryteriów od 25 lat – a także zarysują nową kategorię przedklinicznej choroby Alzheimera.
Zespoły zostały powołane przez Narodowy Instytut Starzenia oraz Stowarzyszenie Alzheimera aby uaktualnić kryteria ustalone przez Narodowy Instytut Zaburzeń Neurologicznych i Udaru / Stowarzyszenie Choroby Alzheimera i Chorób Pokrewnych – obecnie Stowarzyszenie Alzheimera – w 1984.
Czytaj więcej: HD zdefiniowana jako 'nie będąca pochodną demencji przy chorobie Alzheimera'
W tej bardzo ciekawej publikacji, Kosinski wraz ze swoim zespołem opisuje przypadek 37-letniego mężczyzny, bezobjawowego nosiciela genu choroby Huntingtona (HD). Będąc pół-zawodowym maratończykiem, od dwudziestego roku życia codziennie przebiegał 6 mil. Od roku 1997 odczuwał poważne osłabienie mięśni i silny ból utrzymujący się nawet po odpoczynku. W 1998 zbadano go w szpitalu uniwersyteckim w niemieckim Würzburg, gdzie stwierdzono u niego łagodną miopatię (choroba mięśni, wskutek której dochodzi do osłabienia, skurczy i bólów w mięśniach), lekko podwyższony poziom kinazy kreatynowej (enzymu uczestniczącego w dostarczaniu energii do mięśni) oraz zwiększoną do 43 liczbę powtórzeń trójnukleotydów CAG w genie choroby Huntingtona.
Czytaj więcej: Miopatia pierwszym symptomem choroby Huntingtona u maratończyka
Nowe badanie składa się z nowego celu farmakologicznego połączonego z czynnikiem neurotroficznym, który mógłby wzmocnić neurony prążkowia. Te ostatnie są najbardziej dotkniętymi komórkami u pacjentów z koordynacją wynikającą z choroby. Badania zostały poprowadzone przez Silvię Ginés, wykładowczynię na Uniwersytecie Barcelońskim, Paolę Paoletti, studia doktoranckie oraz Jordi Albrech, profesor Zakładu Biologii Komórkowej, Immunologii oraz Neurobiologii na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Barcelońskiego.
7 lipca 2010 – Mężczyzna z Qormi, lat 19, w poniedziałek został skazany na wyrok w zawieszeniu przez sędzinę Edwinę Grimę, po przyznaniu się do winy złamania porządku publicznego oraz naruszenia spokoju, a także zaatakowania policjanta Francisa Schembri, gdy ten ostatni był na służbie. Mężczyzna, będący recydywistą, cierpi na chorobę Huntigtona, której objawy zwykle pojawiają się pomiędzy 35 a 44 rokiem życia.
Czytaj więcej: Wyrok w zawieszeniu dla nastolatka cierpiącego na chorobę Huntingtona
Od 1994 roku Centrum Poradnictwa Genetycznego jest aktywne na Malcie, a poświęca się wspomaganiu pacjentów zagrożonych chorobą Huntingtona. Dane poddane ocenie w 1994 przez to Centrum przedstawiają, ogólnie rzecz biorąc, 23 rodziny nuklearne. Znaleziono 40 żyjących pacjentów z chorobą Huntingtona (26 płci męskiej i 14 płci żeńskiej) oraz 185 pacjentów zagrożonych chorobą Huntingtona.
Czytaj więcej: Choroba Huntigtona na Malcie: epidemiologia i pochodzenie
Naukowcy z uniwersytetu Johna Hopkinsa, którzy spędzali lata zabijając komórki mózgowe aby dowiedzieć się jak i dlaczego obumierają obecnie twierdzą, że ich badania rzuciły także trochę światła na to, w jaki sposób mózg się broni. Używając komórek mózgowych myszy, jak i całych zwierząt na szalkach laboratoryjnych, badacze odkryli, że proteina, czynnik jądrowy I-A (Nfia), to centralny tryb w złożonym mechanizmie przeżycia a warunkuje komórki mózgowe tak, aby wytrzymywały późniejsze, możliwe uszkodzenia. Nfia jest tak zwanym czynnikiem transkrypcyjnym, który kontroluje geny i inne proteiny. Ich odkrycie znajduje się w czerwcowym internetowym wydaniu Dziennika Badań Klinicznych.
Czytaj więcej: Naukowcy z Johna Hopkinsa odkryli proteinę ochronną mózgu
Dopóki u mojej matki nie zdiagnozowano choroby Huntingtona – dziedzicznego, degeneratywnego, neurologicznego i psychiatrycznego zaburzenia, którego cechą są problemy z koordynacją (pląsawica), uszkodzenia poznawcze i niepokój emocjonalny – nigdy nie wspominała, że jej ojciec oraz trzej bracia umarli z tą samą chorobą. Pewnie to właśnie ta rodzinna historia sprawiła, że zostałam historyczką. Chciałam zrozumieć wstyd mojej matki oraz źródło jej przerażającej ciszy.
Strona 1 z 2